من زبان کامپیوتر را بلدم.

من شایان‌ام. از هفت‌سالگی برنامه‌نویسی را شروع کردم — اول BASIC روی کمودور ۶۴. بعد ماشین‌کد، و تا دوازده‌سالگی سی‌پلاس‌پلاس روی DOS. هنوز هم دلیل قانع‌کننده‌ای برای کنار گذاشتنش پیدا نکردم.

بیش از یک دهه سرپرست توسعه‌ی نرم‌افزار امنیت اندپوینت ویندوز بودم: درایورهای کرنل NDIS، سرویس‌های فایروال شبکه با C و سی‌پلاس‌پلاس، زیرساخت بیلد که همه را کنار هم نگه می‌داشت، و بازبینی تک‌تک خط‌هایی که وارد کد می‌شد. پیش از آن، درایور دستگاه‌های خودپرداز، الگوریتم‌های گراف در مقیاس بزرگ، و مدتی کار وب فول‌استک برای شرکت‌هایی در بریتانیا و استرالیا بود.

این روزها بیشتر برای وب و موبایل می‌سازم — Next.js و Flutter — و پروژه‌ها را از اولین طرح تا محصول نهایی جلو می‌برم. معمولاً فقط خودم؛ گاهی هم من و طراح یا عکاسی که سال‌هاست با هم کار می‌کنیم.

دور از کیبورد، گیمرم و خیلی فیلم می‌بینم، و بیشتر چیزها را دست‌کم یک بار باز می‌کنم تا ببینم چطور کار می‌کنند.